دلم برای خودم تنگ است

نوشتن از دیروز ، فردایی می خـواهد و این فردا می تواند یک لبخـند ، یک سـلام یک گوش شنوا باشد . ما با شناسنامه ایی به امروز آمده ایم که عکس کودکـی های را به جا نمی آورد ، نوجوانی ما را باور نداشته است و جوانی ما را زیرآن همه خاک به جا نیاورده است . پس برای ما چه فرق می کند این حرف ها از زبان من باشـد ویا هر شناسنامه ای که تو می دانی . ما دردهایمان را به کسی نگفتیم و کسی هم برای دردهای ما نامه ای ننوشت .ما آن قدر در این نقشه درد کشیدیم تاپایتخت درد شدیم.

                                                                                   ارمغان بهداروند