چه روزي  شايسته تر از روز تولد نيما براي  براي بزرگداشت  شعر و شهر يار  و شهرياران شعر

 

 

 

هر چند فضاي وهم انگيز و گل آلود انتخاب روز تولد شهريار به عنوان روز شعر در تقويم فارسي بيشتر از آن كه در تكريم اين پديده ي هنري موثر واقع شود در انتقام جويي هاي رسانه اي و جريان سازي هاي شيطنت آميز موثر شد اما اكنون كه غبار نشسته است و حقيقت در معرض تابش قرار گرفته است مي توان دوباره با ترسيم تصورات موثر در انتخاب اين روز و بررسي علل هيجانات مخالفت بار پس از آن ، نوعي هم انديشي را كه متاسفانه مديريت فرهنگي معاصر كمتر به اين اهميت اين نوع هم انديشي اعتنا نموده است انتشار دهيم . مرور تاريخ ادبيات ايران و گزينش تاثيرگزارترين هنرمندان اين عرصه ابتدايي ترين گواه مخالفت منتقدين با انتخاب روز تولد شهريار به عنوان روز شعر بوده است و اذعان اين گروه بر حضور درخشان شاعراني هم چون فردوسي ، نظامي ، سعدي ، حافظ ، بيدل ، مولوي از گذشتگان و عارف و يزدي و نيما و شاملو و اخوان و سهراب و فروغ  و ... از امروزيان بيشتر از آن جا ناشي مي شود كه نكوداشت بزرگان ، تكريم همه ي اهالي آن هنر است و كم ارزش نمودن تاليان ديگر . و البته آن كه در احوالات شعر دستي حتي از دور هم بر آتش داشته باشد مي داند كه شهريار به زعم خود و شهادت غزل هايش نسخه اي از حافظ قرن هشتم بوده است كه ارادت و اقبال او به حافظ چنان بوده است كه حتي نام هنري خود را نيز از تفال به ديوان اين شاعر برگزيده است و تازه در همين راستا    مي توان به ابتهاج ديگر شاعر غزل سراي معاصر اشاره نمود كه او در پيروي از حافظ و احياي توانمندي هاي شعر حافظ و تزريق كيفيات درك و شهود خود بسيار قوي تر و شاعرانه تر از شهريار به ميدان آمده بود ، پس در نگاه اول شهريار حتي در رتبه هاي پايين دست آن گزينش مفروض كه عرض شد هم جايي پيدا نخواهد كرد و ديگر اين كه بديهي است اقبال شهريار در شعر معاصر بيشتر از بازسازي غزل علي اي هماي رحمت است كه اين غزل نام دار هم نيز انحصاراً از آن او نمي باشد . اما سخن بر سر شهريار و جايگاه او مبناي فرض هم كلامي ما نيست . چگونه مي توان مردمي را كه شعر هم چون نان گرمِ سفره همواره براي آنان دلنشين بوده است را ناديده بگيريم و توهم صحيح انگاشتن خود را درست بدانيم و عرصه را چنان خالي از فكر و دانش ببينيم كه عاقبت امررا ناديده بگيريم و اكنون پس از استهلاك توان ذهني مخاطبين خود و هيجانات متعاقب آن كه تنها در نحيف كردن كالبد شعر موثر افتاد و بس ، به فكر اصلاح امور باشيم . آيا سيل تصورات غلط و اصرار در درست بودن آن ها و هزينه نمودن وقت و امكانات ممكن در جهت تحميل خواسته ي خود و ناديده گرفتن هاي توانايي هاي ارزشمند شاعران معاصر به نفع شعر شد و يا لااقل در معرفي دوباره ي شهريار موثر واقع شد ؟ اكنون هر چند تغيير اين سازه ي تحميلي دردي ديگر براي شعر خواهد بود و زماني براي رژه بر خاك زرين سرزمين شعر و ادب خواهد شد اما چه جاي پنهان كردن است كه بگوييم با وجود روزهاي بزرگداشت فردوسي و حافظ و سعدي در ايام تقويم هر سال ، چه وقتي شايسته تر از روز تولد نيما براي بزرگداشت شعر و ارج گزاردن به شهريار و شهرياران شعر اين سرزمين ....

چند روز پیش در حال رد شدن از پل ورودی شهر دزفول بودم از شلوغی جمعیتی که به پایین پل زل زده بودند فهمیدم حتما دوباره کسی پرنده شده است . فردا از همکاران شنیدم که دختری دیگر خودش را ....

 

اشتباه شد

من به نوبه خودم

به شما يك منظره بديع بدهكارم …

پل جديد مخالفتي ندارد

از خودم بالا مي پرم

و چند متر مربع از سهم پرنده را به زمين مي دوزم .

اين نقاشي گرم را

با احتياط به خاطر بسپاريد .